24 februari 2011

Onze Kees mocht 22 jaar worden.


Vandaag hebben we een heel verdrietige beslissing moeten nemen, waar een heel verhaal aan vooraf gaat.
Kees hebben wij in huis genomen 13 jaar geleden om hem nog een goede oude dag te laten beleven, want hij was minimaal 8 jaar maar ze dachten dat hij eerder 10 jaar was dus laten we zijn leeftijd in het midden houden,toen we hem meenamen, een kater die mishandeld was en weggehaald door de dierenbescherming.....in een katten opvang zat, en zo is het gekomen dat hij bij ons gekomen is.
3 maanden op een hoge kast gezeten, toen konden de kinderen hem aaien, maar voor volwassenen was hij als de dood.
Daarna kregen wij vertrouwen van hem, en dat is heel dankbaar, wat een geweldige kat!
Hij ging al in de auto zitten als hij zag dat er koffers gepakt werden, en ging mee naar de camping in limburg jaar na jaar.
Hij reisde zelfs mee naar de camping in frankrijk, als hij er maar bij kon zijn, alleen die franse mensen begrepen zijn naam niet Kees werd vertaald naar Kase oftewel Fromage voor de fransen, kan zo snel de foto van Kees in de tent van Raymon in frankrijk niet vinden.
Maar zo zijn er vele Kees momenten geweest....................Kees die elke dag buren op wachte die uit hun werk kwamen en hem een aai over de bol gaven, Kees die het opperhoofd van de katten wass, Kees die op de regenton zat, Kees die onze auto's herkende uit duizenden, en als hij buiten was dol naar je toe kwam rennen,Kees die aan kwam rennen als je kipfilet klaarmaakte, Kees die het aanzetstaal hoorde en gelijk naast je zat, Kees die beledingd was als hij niet mee mocht met vakantie en je een week negeerde............Tja Kees een heel bijzondere katerkop zo als wij hem noemde, we hebben al veel katten gehad, maar geeneen zoals Kees (die eigenlijk Garfield heette)
Maar nu na 13 jaar hebben we afscheid van hem moeten nemen, de laatste 2 weken ging hij erg achteruit dat konden we niet aanzien, hij sliep of miauwde alleen nog maar, (nu blijkt dat hij niet veel meer zag)ik moest de dierenarts bellen, die zei: ik wil hem eerst nakijken???????????? oke goed, dat is niet anders dan want ze hadden hem nog nooit gezien.
Kees is nooit bij de dierenarts geweest, niet voor een prikje, nergens voor het enige wat hij bij ons gehad heeft is een kouwtje.........
Ze heeft hem eigenlijk niet nagekeken, ze zag dat hij idd zo oud was aan zijn gebit ed.
De rest van het verhaal zal ik besparen...........
Maar wat normaal met 2 spuitjes gebeurt was met het eerste spuitje voor een kwart inspuiten al gebeurt was.
De dierenarts zei alleen: dit is wel heel snel, hij was echt op...........
En dan kom je met lege handen thuis.................................................

5 reacties:

Doekedoeke zei

Ahhhhhh, wat een droevig verhaal...
Arme jullie, wat zullen jullie hem missen!!
En wat mocht hij lang bij jullie zijn!!

Veel sterkte...

Borgero zei

Sterkte met het verwerken van dit verdriet. Wat fijn dat jullie hem nog zo'n goede oude dag hebben kunnen geven.
Twee maanden geleden is een van de katten van mijn ouders overleden, ook van ouderdom. En zo af en toe heb ik het daar nog steeds moeite mee. Je gaat je ook zo aan die diertjes hechten.
Groeten, Nienke

frunnik zei

Ach zeg wat zullen jullie hem missen.
Veel sterkte lieverd!!!

Dikke kus,
Arjanne

PeTrA zei

Ooh ik lees dit en krijg gewoon een flashback! Kippenvel rijst me ten top.. zelfde verhaal hier alleen had ik mijn Max vanaf 6 weken..
Het gemis blijft.. zelfs nu na 5 jaar nog heb ik vaak het idee dat hij langs mijn benen strijkt.
Heel veel sterkte.. en hou je vast aan die mooie herinneringen want zo eentje krijg je nooit meer terug!

liefs.. Petra

Monique zei

Vandaag gelukkig wat afleiding gehad, 35 M voering omgetoverd tot gordijnen voor school echt monnikenwerk.
Maar het is net of het ineens heel leeg is hier, niet meer zijn zijn kussen op de bank, zijn dienblad met zijn bakjes voer in de keuken, de kattebak.......en vooral niet meer Kees die je de hele dag om je heen loopt te draaien.
Ik heb al 4 andere katten gehad, maar die staan in het niets met deze karaktervolle kat die hij was.
Morgen gelukkig weer een drukke dag, Sophie word dan 7, zondag inpakken en maandag morgen op vakantie en dan zijn we weer een week verder.
Maar ik denk dat we hem nog heeeeeel lang zullen missen